Poniżej przedstawiono rysunek opisujący zalecaną architekturę sieciową macierzy NAS ES1640dc z podwójnym kontrolerem.
Macierz NAS ES z podwójnym kontrolerem kładzie duży nacisk na wysoką dostępność i przełączanie awaryjne, dlatego konfiguracja sieci jest podzielona na dwa różne przypadki użycia: „zarządzanie" i „transmisja danych".
Macierz NAS ES1640dc / ES1640dc v2 posiada dwa kontrolery, z których każdy ma jeden port zarządzania i dwa porty danych. Port zarządzania służy do otwierania pulpitu QES w celu zarządzania macierzą NAS za pomocą przeglądarki internetowej, natomiast port danych jest używany do dostępu do danych (np. Samba, NFS i iSCSI). Aby osiągnąć pełne wdrożenie z przełączaniem awaryjnym, zaleca się podłączenie portu danych każdego kontrolera do osobnego przełącznika sieciowego oraz skonfigurowanie portów danych po obu stronach kontrolera ze statycznymi adresami IP.
Na przykład port danych 1 kontrolera A powinien znajdować się w tej samej podsieci co port danych 1 kontrolera B, i analogicznie dla portu danych 2. Dzięki temu w przypadku awarii jednego kontrolera drugi kontroler automatycznie przejmie jego funkcje. Strona serwerowa może nadal łączyć się z kontrolerem, który przejął funkcje, za pośrednictwem oryginalnego adresu IP, co pozwala na kontynuowanie wcześniej trwającego dostępu do danych.
Macierz NAS ES z podwójnym kontrolerem kładzie duży nacisk na wysoką dostępność i przełączanie awaryjne, dlatego konfiguracja sieci jest podzielona na dwa różne przypadki użycia: „zarządzanie" i „transmisja danych".
Macierz NAS ES1640dc / ES1640dc v2 posiada dwa kontrolery, z których każdy ma jeden port zarządzania i dwa porty danych. Port zarządzania służy do otwierania pulpitu QES w celu zarządzania macierzą NAS za pomocą przeglądarki internetowej, natomiast port danych jest używany do dostępu do danych (np. Samba, NFS i iSCSI). Aby osiągnąć pełne wdrożenie z przełączaniem awaryjnym, zaleca się podłączenie portu danych każdego kontrolera do osobnego przełącznika sieciowego oraz skonfigurowanie portów danych po obu stronach kontrolera ze statycznymi adresami IP.
Na przykład port danych 1 kontrolera A powinien znajdować się w tej samej podsieci co port danych 1 kontrolera B, i analogicznie dla portu danych 2. Dzięki temu w przypadku awarii jednego kontrolera drugi kontroler automatycznie przejmie jego funkcje. Strona serwerowa może nadal łączyć się z kontrolerem, który przejął funkcje, za pośrednictwem oryginalnego adresu IP, co pozwala na kontynuowanie wcześniej trwającego dostępu do danych.