ch1-architektura.webp


wersja beta
HDP for Business jest w otwartej becie — instalujesz go wprost z App Center, bez rejestracji i bez zgłoszeń. Ten przewodnik powstał na wersji 0.7.0, więc pojedyncze ekrany i etykiety mogą różnić się od tego, co zobaczysz u siebie, a część funkcji wciąż się zmienia. Znane ograniczenia tej fazy zebraliśmy w rozdziale 10.


HDP for Business (HDPB) to platforma ochrony danych instalowana na QNAP NAS, która zamienia NAS-a w dedykowane urządzenie backupowe: jedno centrum sterowania dla polityk ochrony, komputerów, serwerów fizycznych, serwerów plików i maszyn wirtualnych — bez chmury, wszystko lokalnie.

Przewodnik przetłumaczyliśmy na polski w całości (45 zrzutów ekranu z produktu). Poszczególne rozdziały znajdziesz w kolejnych postach tego wątku.

Spis treści​

  1. Czym jest HDP for Business
  2. Wymagania systemowe
  3. Instalacja i konfiguracja początkowa
  4. Budowa site’u i wdrażanie chronionych obiektów
  5. Tworzenie pierwszej polityki ochrony i uruchomienie kopii zapasowej
  6. Remote Storage: kopie zapasowe poza lokalizacją
  7. Przywracanie i weryfikacja
  8. Monitorowanie i utrzymanie
  9. Ustawienia
  10. Znane ograniczenia wersji beta
  11. Dalsza lektura i materiały
 

1. Czym jest HDP for Business​


ch1-architektura.webp


HDP for Business (dalej „HDPB”) to platforma ochrony danych klasy korporacyjnej instalowana na serwerze QNAP NAS, która zamienia NAS-a w dedykowane urządzenie do tworzenia kopii zapasowych i odzyskiwania danych. Z jednego centrum sterowania zarządza wszystkimi politykami ochrony, monitoruje stan zabezpieczenia i w razie potrzeby szybko przywraca chronione maszyny do pracy. Chronione obiekty obejmują komputery-endpointy, serwery fizyczne, serwery plików i maszyny wirtualne. Cały system centralnie zarządza wieloma urządzeniami bez udziału chmury — wszystkie dane i analizy pozostają lokalnie i offline, co gwarantuje prywatność.

uwaga
Pozycjonowanie w jednym zdaniu: jedno miejsce do ochrony każdego endpointu i każdego workloadu wirtualnego.


001-hdp-for-business-landing-page.webp


Strona główna HDP for Business

1.1 Kluczowe korzyści​


  • Dedykowane urządzenie backupowe: zaprojektowane pod wydajne zarządzanie kopiami zapasowymi i ich przechowywanie, zamiast upychania backupu w aplikacji na NAS-ie ogólnego przeznaczenia.
  • Kompleksowa obsługa kopii zapasowych: jedno rozwiązanie obejmujące wiele typów workloadów — maszyny wirtualne, serwery fizyczne i serwery plików.
  • Szablony polityk ochrony: predefiniowane ustawienia kopii zapasowych stosują się automatycznie; zmiana szablonu synchronizuje się automatycznie na wszystkich objętych nim workloadach.
  • Automatyczna ochrona nowych workloadów: reguły automatycznej ochrony rozpoznają i zabezpieczają nowo dodane urządzenia, zapewniając ochronę bez luk.
  • Deduplikacja: dane są deduplikowane w trakcie tworzenia kopii, co znacząco oszczędza przestrzeń dyskową.
  • Centralne zarządzanie bez chmury: jedna platforma zarządza wieloma NAS-ami i zdalnymi magazynami.
  • Elastyczne opcje przywracania: obsługa przywracania na poziomie plików i całej maszyny, plus natychmiastowe przywracanie na lokalny hypervisor z możliwością konwersji.
  • Ćwiczenia odtworzeniowe: wbudowany Instant Restore (uruchomienie maszyny wirtualnej wprost z kopii w celu sprawdzenia danych i usług) oraz Backup Verification (automatyczne nagranie potwierdzające, że maszyna się uruchamia).
  • Bezpieczeństwo i integralność danych: niezmienne kopie zapasowe, izolacja air-gap chroniąca przed ransomware i wzmocniona redundancja kopii dodatkowych.
  • Disaster recovery: mechanizm przełączenia awaryjnego między serwerem podstawowym a zapasowym utrzymuje ciągłość ochrony.

1.2 Architektura i role​


Architektura HDPB składa się z czterech ról:

RolaOpis
Management Server (serwer zarządzający)NAS ze średniej lub wyższej półki z zainstalowanym HDPB; centrum zarządzania site’u. Klaster ma najwyżej 2 takie serwery, synchronizujące ze sobą ustawienia, przy czym jeden pełni funkcję zapasowego.
Backup ServerUrządzenie, które faktycznie wykonuje kopie zapasowe — NAS z zainstalowanym HDPB albo NAS, który dołączył do site’u. Gdy jest zarządzany przez Management Server, działa w trybie tylko do odczytu.
AgentKomponent instalowany na komputerze lub serwerze z Windows, który czyni z endpointu chroniony obiekt.
HypervisorVMware / Hyper-V / Proxmox VE; po podłączeniu HDPB może tworzyć kopie zapasowe działających na nim maszyn wirtualnych.

Pozostałe często używane pojęcia:

  • Site / klaster: grupa systemów złożona z wielu serwerów Management Server i Backup Server.
  • Workload (chroniony obiekt): obiekt, który można objąć kopią zapasową (komputer, serwer fizyczny, maszyna wirtualna, serwer plików).
  • Protection Policy (polityka ochrony): szablon ustawień zadań kopii zapasowej, który można zastosować do wielu workloadów naraz.
  • Remote Storage (zdalny magazyn obiektowy): przestrzeń object storage przechowująca kopie dodatkowe.
  • Backup Copy (dodatkowa kopia): dodatkowy egzemplarz kopii zapasowej, przechowywany poza lokalizacją w celu zwiększenia redundancji i bezpieczeństwa.

1.3 Dwa tryby wdrożenia​


HDPB oferuje dwa tryby, zależnie od skali:

AspektStandalone (samodzielny)Management Server (scentralizowany)
PozycjonowaniePojedyncze urządzenie obsługuje własne kopie zapasowe, przywracanie i przechowywanieAwansowany do roli centrum zarządzania, jednolicie zarządza wszystkimi serwerami Backup Server w site’cie
Zakres zarządzaniaZarządza wyłącznie sobąZarządza wieloma serwerami Backup Server w site’cie (zarządzane działają w trybie tylko do odczytu)
HA warstwy zarządzaniaBrakNajwyżej 2 serwery Management Server na site, jeden jako zapasowy; w razie awarii Management Servera zapasowy przejmuje jego rolę, dzięki czemu zarządzanie działa bez przerwy
ZastosowaniePojedyncze biuro, nastawienie na koszt, ochrona wyłącznie lokalnych workloadówŚrednie i duże organizacje, wiele lokalizacji / wiele serwerów Backup Server, potrzeba centralnego monitoringu i HA

Wskazówka
Wskazówka: zanim przełączysz urządzenie w tryb Management Server, wszystkie zależne aplikacje na tej maszynie, które podlegają przejęciu, muszą zostać najpierw w pełni przejęte.


uwaga
Limit serwerów Backup Server: obecnie jeden Management Server może zarządzać maksymalnie 4 serwerami Backup Server; w przyszłości limit zostanie podniesiony poprzez licencjonowanie.


ważne
Ważne — to jest HA „kontroli zarządczej”, a nie HA „danych”: działanie całego site’u/klastra opiera się na operacjach, ustawieniach i delegacji ze strony Management Servera, więc zapasowy Management Server gwarantuje, że w razie jego awarii inny przejmie zadania i zarządzanie nie zostanie przerwane. Nie oznacza to natomiast, że same dane kopii zapasowych mają HA lub synchronizację w czasie rzeczywistym; redundancję na warstwie danych i ochronę poza lokalizacją realizuje się przez Backup Copy i Remote Storage (patrz rozdział 6).


1.4 Typowe scenariusze wdrożenia​


  • Pojedynczy site (mała firma / jedno biuro): 1 Management Server (pełniący też rolę Backup Servera) + 1 zdalny magazyn chmurowy (object storage z obsługą Object Lock, niezmiennością danych i wersjonowaniem obiektów), co realizuje strategię kopii zapasowych 3-2-1-1-0.
  • Wdrożenie standardowe (nacisk na DR i ćwiczenia odtworzeniowe): 2 serwery Backup Server podzielone rolami —
    • Warstwa danych (DR): jeden pełni rolę podstawowego Backup Servera; drugi przechowuje kopie dodatkowe poza lokalizacją i wykonuje okresowe ćwiczenia odtworzeniowe.
    • Warstwa zarządzania (HA): jeden zostaje wyznaczony jako Management Server monitorujący site, a drugi jako zapasowy Management Server, co zapewnia ciągłość zarządzania.
    • Dodatkowo 1 hypervisor, aby przywracać maszyny fizyczne i wirtualne poza lokalizacją do okresowych testów, bez wpływu na systemy produkcyjne.
  • Wdrożenie rozproszone (duże przedsiębiorstwo): wiele serwerów Backup Server rozkłada obciążenie zależnie od ilości danych; lokalizacja DR ma dedykowany Backup Server do przechowywania kopii i przeprowadzania testów; jeden serwer wyznaczony jako Management Server i jeden jako zapasowy; 1 hypervisor do testowego przywracania poza lokalizacją.


 

2. Wymagania systemowe​


2.1 Strona NAS (urządzenie, na którym działa HDPB)​


  • Platforma: obsługa QTS i QuTS hero w wersji 5.2.0 lub nowszej.
  • Klasa urządzenia: dla roli Management Server zalecany model ze średniej lub wyższej półki.
  • Przestrzeń dyskowa: wymagany dostępny pool, w którym zostanie utworzony folder współdzielony na kopie zapasowe.
  • Aplikacje zależne: musi być zainstalowany HDP for PC/VM w wersji 2.4.1.871 lub nowszej; aby korzystać z funkcji „Instant Restore” i „Backup Verification”, dodatkowo wymagana jest Virtualization Station (QVS) w wersji 4.2.0.257 lub nowszej.
  • Serwer zapasowy (jeśli potrzebne HA): CPU ≥ 2 rdzenie, pamięć ≥ 4 GB; różnica czasu między dwoma serwerami Management Server nie może przekraczać 60 sekund (zalecana synchronizacja NTP); maksymalnie 1 serwer zapasowy na site.

2.2 Strona agenta PC (Windows)​


  • Wersja agenta: HDP for Business Agent 1.0.0.1697 lub nowszy (instalator QNAP_HDP_for_Business_Agent-1.0.0.1697.exe).
  • System operacyjny: Windows 10 / 11 (64-bit); Windows Server 2016 / 2019 / 2022.
  • Środowisko uruchomieniowe: ASP.NET Core Runtime 10.0 oraz .NET Desktop Runtime 10.0 są instalowane automatycznie podczas instalacji; pierwsza instalacja wymaga dostępu do internetu, w przeciwnym razie trzeba je pobrać i zainstalować ręcznie (źródło: dotnet.microsoft.com/download/dotnet/10.0).
  • Zgodność: NetBak Agent i HDPB Agent nie mogą współistnieć; jeśli podczas instalacji zostanie wykryty ten drugi produkt, instalator poprosi o jego wcześniejsze usunięcie.

2.3 Obsługiwane hypervisory​


  • VMware (obsługa samodzielnego ESXi oraz vCenter), Hyper-V, Proxmox VE 8.x–9.x.


 

3. Instalacja i konfiguracja początkowa​


3.1 Instalacja HDPB​


Pobierz instalator (.qpkg) udostępniony przez QNAP, następnie w App Center kliknij „Manual Install” w prawym górnym rogu, wgraj plik i dokończ instalację. Po instalacji uruchom aplikację — pierwsze uruchomienie otwiera stronę powitalną i kreator inicjalizacji.

uwaga
Uwagi o wersjach (beta): przed instalacją upewnij się, że pobrane pakiety QPKG nie są starsze niż poniższe (dla kompilacji 0.7.0): HDP for Business (hdppro): 0.7.0.4937 lub nowszy — HDP for PC/VM: 2.4.1.871 lub nowszy — Virtualization Station (QVS): 4.2.0.257 lub nowszy.


002-hdp-for-business-initialization-welcome-page-with-storage-po.webp


Strona powitalna inicjalizacji HDP for Business (wybór poola i kontrola zależności)

3.2 Inicjalizacja: kontrola zależności​


Inicjalizacja sprawdza stan instalacji i zgodność wersji HDP for PC/VM:

  • Zainstalowany i zgodny: zielony ptaszek, zaznaczony domyślnie.
  • Zainstalowany, ale w niezgodnej wersji: żółte ostrzeżenie, pozycja wyszarzona i niemożliwa do zaznaczenia; trzeba najpierw zaktualizować do wskazanej wersji lub nowszej.
  • Niezainstalowany: status szary.

uwaga
Virtualization Station (QVS) to przypadek szczególny — pokazuje wyłącznie, czy jest zainstalowana i czy wersja jest wystarczająca. Gdy nie jest zainstalowana, opcje związane z „Instant Restore to QVS” są wyszarzone. Można ją zainstalować z poziomu kreatora na stronie inicjalizacji, po czym zainicjalizuje się automatycznie.


3.3 Inicjalizacja: wybór poola​


Wybierz pool, w którym będą przechowywane dane HDPB; system utworzy w nim folder współdzielony o nazwie HDPB_Backup.

ważne
Ważne: lokalizacji folderu HDPB_Backup nie da się zmienić po inicjalizacji — wybieraj rozważnie.


Zasady wyboru poola:

  • Domyślnie zaznaczany jest dostępny pool z największą ilością wolnego miejsca.
  • Jeśli pool ma włączony próg alertu (Alert Threshold): gdy QTS raportuje jego stan jako Warning, pool jest wyszarzony i niemożliwy do wyboru.
  • Jeśli pool nie ma włączonego progu alertu: HDPB przyjmuje domyślną wartość 80%; gdy zajętość osiągnie 80% lub więcej (poniżej 20% wolnego miejsca), pool jest wyszarzony i niemożliwy do wyboru.
  • Gdy żaden pool nie jest dostępny do wyboru, przycisk Initialize pozostaje wyszarzony; najpierw zwolnij miejsce w Storage & Snapshots.

3.4 Zakończenie inicjalizacji​


Kliknij Initialize, aby rozpocząć. W trakcie procesu HDPB automatycznie przejmuje istniejącą instalację HDP for PC/VM, nie przerywając trwających kopii zapasowych; niedokończone kopie automatycznie kontynuują pracę po przejęciu. Po zakończeniu inicjalizacji można zacząć korzystać z aplikacji.


 

4. Budowa site’u i wdrażanie chronionych obiektów​


ch4-site.webp


Zalecana kolejność wdrożenia: zbuduj site i dodaj serwery Backup Server → wprowadź obiekty do ochrony (zainstaluj agenta na endpointach PC, podłącz hypervisor, aby pobrać maszyny wirtualne) → utwórz politykę ochrony → uruchom pierwszą kopię zapasową.

4.1 Budowa site’u​


Site powstaje w wyniku wystawienia zaproszenia przez „Management Server” i wpisania klucza przez „Backup Server (NAS)” — po jednej akcji z każdej strony.

Po stronie Management Servera: wygenerowanie klucza zaproszenia

  1. Wejdź na główną stronę Site Management; zobaczysz tabelę Backup Servers.
  2. Kliknij przycisk rozwijany [ + ] w prawym górnym rogu → wybierz Generate Invite Key.
  3. System wygeneruje Server URL (adres połączenia, edytowalny) oraz Invite Key, a także pokaże odliczanie (ważność 5 minut).
  4. Kliknij Copy przy każdej pozycji i przekaż je administratorowi Backup Servera.

uwaga
Klucz zaproszenia jest jednorazowy i wygasa po 5 minutach; po wygaśnięciu kliknij Regenerate. Jeden Management Server może zarządzać maksymalnie 4 serwerami Backup Server.


003-generate-invite-key-dialog.webp


Okno Generate Invite Key

Po stronie Backup Servera (NAS): dołączenie do site’u

  1. Na tym NAS-ie wejdź na główną stronę Site Management.
  2. Kliknij [ + ] → wybierz Join to site.
  3. Wprowadź Management Server URL oraz Join Key.
  4. Kliknij Join; po powodzeniu ekran pokaże komunikat This server is managed.

Po powrocie na stronę Management Servera status nowego urządzenia w tabeli Backup Servers przejdzie kolejno przez Connecting → Syncing → Online, co kończy proces dołączania.

004-join-site-dialog.webp


Okno Join Site

005-managed-status-this-server-is-managed.webp


Status zarządzania: This server is managed

(Zaawansowane) Konfiguracja zapasowego Management Servera (Failover)

Aby uniknąć pojedynczego punktu awarii po stronie Management Servera, można wyznaczyć jeden z serwerów Backup Server w site’cie jako zapasowy (Failover Server); w razie awarii Management Servera zapasowy przejmie jego rolę i zarządzanie nie zostanie przerwane. W obszarze Add Failover Server po prawej stronie ekranu Site Management wybierz serwer, który ma pełnić rolę zapasowego. System najpierw sprawdzi, czy każdy Backup Server w site’cie ma łączność z tym serwerem zapasowym (po przełączeniu będą musiały się z nim połączyć). Nawet jeśli część serwerów pokaże status Unreachable, nadal można kliknąć Confirm i dodać serwer — system wyświetli wtedy odpowiednie ostrzeżenie. Serwery ze statusem Unreachable mogą jednak po przełączeniu nie być w stanie połączyć się z serwerem zapasowym, a tym samym nie będą przez niego zarządzane, więc rozważ to przed ich włączeniem.

006-select-failover-server-checking-every-backup-servers-reachab.webp


Select Failover Server — kontrola dostępności każdego Backup Servera przed dodaniem serwera zapasowego

(Zaawansowane) Switch Over (przełączenie na serwer zapasowy)

Gdy trzeba przenieść kontrolę zarządczą na serwer zapasowy (np. z powodu prac serwisowych lub awarii podstawowego Management Servera), można wykonać Switch Over. Podczas tej operacji wszystkie zadania harmonogramowe są wstrzymywane i automatycznie wznawiane po jej zakończeniu; przed przełączeniem system również sprawdza dostępność każdego Backup Servera. Są dwa sposoby uruchomienia:

  • Od strony Management Servera: na stronie Site Management kliknij Manage → Switch Over w prawym górnym rogu, wybierz serwer, który ma przejąć rolę, i potwierdź.
  • Od strony serwera zapasowego: na stronie „This server is managed” tego NAS-a kliknij przycisk w sekcji Switch Over poniżej, aby przenieść kontrolę zarządczą na tę maszynę.

007-switch-over-confirmation-transferring-management-control-sch.webp


Potwierdzenie Switch Over — przeniesienie kontroli zarządczej (harmonogramy zostają wstrzymane i wznawiają się automatycznie po zakończeniu)

008-the-switch-over-entry-on-the-standby-servers-this-server-is-.webp


Wpis Switch Over na stronie „This server is managed” serwera zapasowego

4.2 Wdrożenie agenta na komputerze PC (Windows)​


Tworzenie kopii zapasowych komputerów wymaga zainstalowania HDP for Business Agent po stronie Windows i połączenia go z serwerem przy użyciu klucza Join Key.

Po stronie serwera: przygotowanie klucza Join Key

  1. Wejdź na stronę Physical Device → kliknij Add, aby otworzyć okno Add Physical Device.
  2. Kliknij Download Agent, aby pobrać instalator agenta PC (MSI).
  3. Kliknij Manage Join Key → Create, wybierz Backup Server i Policy, z którymi klucz ma być powiązany, po czym kliknij Create.
  4. Kliknij Copy w tabeli Join Key, aby skopiować klucz.

uwaga
Klucz Join Key wiąże ze sobą „który Backup Server + która polityka”; po podłączeniu komputera ustawienia stosują się automatycznie.


Po stronie komputera PC: instalacja i połączenie

  1. Uruchom instalator i przejdź przez kreator (wybór języka → gotowość do instalacji → instalacja → zakończenie).
  2. Po uruchomieniu agenta pojawi się ekran Connect to Management Server.
  3. Wprowadź Server Address w formacie <hostname>&#91;:port&#93; (np. 10.77.215.200 lub qnap-nas:443); nie dodawaj http:// ani https://.
  4. Wprowadź Join Key (64 znaki alfanumeryczne) i kliknij Next. Jeśli pojawi się prośba o potwierdzenie certyfikatu SSL, wybierz Continue.
  5. Po powodzeniu wyświetli się strona Overview (Management Server, Backup Server, zastosowana polityka, harmonogram, zakres kopii); kliknij Finish.

Po instalacji w zasobniku systemowym pojawi się ikona, agent uruchamia się automatycznie przy starcie systemu, a kliknięcie ikony pozwala sprawdzić stan kopii zapasowych.

4.3 Wdrożenie NAS-a jako Backup Servera​


W HDPB NAS dołącza do site’u jako Backup Server poprzez procedurę Join to site opisaną w punkcie 4.1. Po dołączeniu wszystkie workloady i ustawienia są zarządzane jednolicie przez Management Server.

4.4 Podłączanie hypervisora (maszyny wirtualne)​


Tworzenie kopii zapasowych maszyn wirtualnych opiera się na połączeniu z hypervisorem w celu pobrania listy maszyn; wewnątrz maszyny wirtualnej nie trzeba instalować agenta.

  1. Wejdź na stronę Hypervisor → kliknij przycisk rozwijany Add i wybierz VMware / Hyper-V / Proxmox VE.
  2. Wprowadź Name, Host IP address, Server port (domyślnie: VMware 443 / Hyper-V 5985 / Proxmox VE 8006), Username i Password.
  3. Kliknij Add, aby zakończyć podłączanie.

Uwagi dla poszczególnych platform:

  • VMware: zalecane jest dodanie vCenter zarządzającego hostami ESXi.
  • Proxmox VE: dodanie dowolnego węzła klastra wciąga cały klaster; obsługiwane wersje 8.x–9.x.

009-hypervisor-list-page-connected-virtualization-platforms.webp


Strona listy hypervisorów (podłączone platformy wirtualizacyjne)

4.5 Dodawanie workloadów typu maszyna wirtualna


Po podłączeniu hypervisora maszyny wirtualne nie zaczynają się automatycznie backupować — najpierw trzeba dodać je jako workloady. Zarządza się nimi na stronie Workloads → Virtual Machine. Są dwa sposoby dodawania.

010-virtual-machine-workload-list.webp


Lista workloadów typu maszyna wirtualna

Sposób 1: ręczne dodanie wybranych maszyn wirtualnych

  1. Na stronie Virtual Machine kliknij Add, aby otworzyć okno Select Virtual Machine.
  2. Po lewej wybierz platformę źródłową (VMware / Hyper-V / Proxmox VE); po prawej rozwiń hosty w widoku Host and Clusters.
  3. Rozwiń drzewo do centrum danych / hosta, zaznacz maszyny wirtualne do ochrony i kliknij Select, aby je dodać.

011-select-virtual-machine-dialog.webp


Okno Select Virtual Machine

012-expand-the-host-and-check-the-vms-to-protect.webp


Rozwinięcie hosta i zaznaczenie maszyn wirtualnych do ochrony

Sposób 2: Auto Protection Rule (reguła automatycznej ochrony)

Automatycznie rozpoznaje i chroni nowo dodane maszyny wirtualne na poziomie folderu, zapewniając ochronę bez luk.

  1. Na stronie Virtual Machine kliknij Auto Protection Rule → Create w prawym górnym rogu.
  2. Krok 1 Source & Target: wprowadź nazwę reguły, wybierz źródłowy Inventory Folder i docelowy Backup Server.
  3. Krok 2 Protection Policy: wybierz politykę ochrony do zastosowania.
  4. Krok 3 Summary: potwierdź i utwórz regułę.

uwaga
Po utworzeniu reguły maszyny wirtualne nowo dodane do wskazanego folderu są automatycznie obejmowane ochroną — nie trzeba dodawać każdej z osobna.


013-create-auto-protection-rule-step-1-source-amp-target.webp


Create Auto Protection Rule — krok 1 Source & Target

4.6 Dodawanie serwera plików​


Serwer plików dodaje się jako workload poprzez połączenie SMB. Wejdź na stronę Workloads → File Server → kliknij Add, aby otworzyć kreator Add File Server (4 kroki):

  1. Krok 1 Connection: wprowadź Workload name, wybierz Server type (SMB) oraz podaj Host, Port (domyślnie 445), Account, Password i Timeout (domyślnie 180 sekund).
  2. Krok 2 Source & Target: wybierz ścieżki źródłowe do zabezpieczenia oraz docelowy Backup Server.
  3. Krok 3 Policy: wybierz politykę ochrony do zastosowania.
  4. Krok 4 Summary: potwierdź i kliknij Create.

014-add-file-server-step-1-connection.webp


Add File Server — krok 1 Connection

4.7 Site Transfer (przeniesienie workloadów na inny Backup Server)​


Gdy chcesz wycofać z użycia lub zwolnić Backup Server, użyj funkcji Transfer, aby zbiorczo przenieść ustawienia workloadów z tego urządzenia na inny Backup Server w site’cie — urządzenie docelowe przejmie wtedy wykonywanie kopii zapasowych.

Wejście do funkcji: na liście Backup Servers na stronie Site Management kliknij menu Action (trzy kropki) w wierszu danego urządzenia → Transfer.

015-the-backup-servers-action-menu-restart-shutdown-transfer-rem.webp


Menu Action serwerów Backup Server — Restart / Shutdown / Transfer / Remove

Zanim rozpocznie się Transfer, urządzenie źródłowe przechodzi najpierw w stan Retired:

  • Wszystkie workloady na tym urządzeniu zostaną wyłączone, a harmonogramy kopii zapasowych przestaną działać.
  • Można już tylko przenieść workloady na inne urządzenie albo usunąć to urządzenie z site’u; usunięcie skasuje wszystkie pozostałe na nim workloady.
  • Workloady można przenosić partiami, w kilku turach.

Wpisz nazwę urządzenia źródłowego, aby potwierdzić, a następnie kliknij Retire, aby rozpocząć.

016-transfer-workloads-the-source-device-first-enters-the-retire.webp


Transfer Workloads — urządzenie źródłowe najpierw przechodzi w stan Retired

Następnie przejdź przez kreator Transfer (3 kroki):

Krok 1 Destination: wybierz docelowy Backup Server, który ma przejąć workloady (musi mieć status Online); jeśli urządzenie docelowe nie należy jeszcze do site’u, można je dodać w tym miejscu, podając Server URL i Invite Key.

017-transfer-wizard-step-1-destination.webp


Kreator Transfer — krok 1 Destination

Krok 2 Applications: zainstaluj lub zaktualizuj na urządzeniu docelowym usługi potrzebne do przejęcia (np. HDP for PC/VM); dalej można przejść dopiero, gdy status pokaże Ready.

018-transfer-wizard-step-2-applications-shows-ready-once-service.webp


Kreator Transfer — krok 2 Applications (status Ready po przygotowaniu usług)

Krok 3 Workloads: zaznacz workloady do przeniesienia (widok można grupować według Type lub Policy), potwierdź i kliknij Transfer.

019-transfer-wizard-step-3-workloads.webp


Kreator Transfer — krok 3 Workloads

Po zakończeniu wyświetlany jest wynik przeniesienia (źródło → cel oraz liczba przeniesionych pozycji); jeśli na urządzeniu źródłowym nie zostały żadne workloady, można kliknąć Remove retired site, aby usunąć je z site’u.

020-site-transfer-complete.webp


Zakończony Site Transfer


 

5. Tworzenie pierwszej polityki ochrony i uruchomienie kopii zapasowej​


ch5-polityka.webp


Wejdź na stronę Protection Policy → kliknij przycisk rozwijany Create w prawym górnym rogu → wybierz Machine Policy (PC / maszyna wirtualna / serwer plików). Kreator ma 5 kroków.

Krok 1 General

  • Wprowadź Policy Name (musi być unikalna) oraz opis (opcjonalnie).
  • Wybierz typ polityki: Protection Policy (standardowa — wersje są przechowywane zgodnie z zasadą retencji i można nimi zarządzać w dowolnym momencie) albo Immutable Protection Policy (kopii nie można modyfikować ani usuwać w okresie retencji; retencję można ustawić wyłącznie w dniach).
  • Typu polityki nie da się zmienić po jej utworzeniu.

021-create-policy-step-1-general.webp


Create Policy — krok 1 General

Krok 2 Backup Settings

  • Retention (retencja): wybierz jedną z opcji — liczba najnowszych wersji do zachowania (domyślnie 30) / liczba dni przechowywania (domyślnie 30) / Smart Versioning; polityka Immutable pozwala ustawić retencję wyłącznie w dniach (1–9 999 dni).
  • Default Scope & Schedule: dotyczy pełnych kopii maszyn fizycznych i wirtualnych; wybierz Manual albo Automatic Backup (harmonogram, np. One-time / Weekly / Monthly / Periodically, minimalny interwał 5 minut). Aby dostosować zakres kopii, użyj sekcji Custom Scope & Schedule poniżej.

022-create-policy-step-2-backup-settings.webp


Create Policy — krok 2 Backup Settings

Krok 3 Advanced Settings

Podzielony na trzy zakładki według typu workloadu — Virtual Machine / Physical Device / Database:

  • Virtual Machine: Transport (metoda transferu, np. Encryption), Application-Aware Processing (zapewnia spójność danych aplikacji), Change Block Tracking (CBT — kopiuje wyłącznie zmienione bloki, skracając czas i zmniejszając rozmiar), Enable Backup Verification (weryfikacja kopii, opis poniżej).
  • Physical Device: Backup Scope (np. Entire Machine), Transport, Trigger Event, Maximum Frequency (minimalny odstęp między kopiami), After backup completes (akcja po zakończeniu kopii), blokada usypiania serwerów Windows w trakcie kopii / wybudzanie komputerów w celu wykonania zaplanowanej kopii, Enable Backup Verification.
  • Database: po zaznaczeniu Enable Database Processing Settings skonfiguruj sposób obsługi błędów bazy danych (np. Continue backup), obsługę dziennika transakcji Microsoft SQL Server, obsługę archived logów Oracle oraz domyślne poświadczenia dostępu do bazy (Set Default Credentials).

uwaga
Jak włączyć Backup Verification: w zakładce Virtual Machine lub Physical Device zaznacz Enable Backup Verification; można też ustawić Video Duration (długość nagrania weryfikacyjnego w sekundach, domyślnie 120). Po włączeniu, za każdym razem gdy workload objęty tą polityką zakończy tworzenie kopii, automatycznie uruchamiana jest tymczasowa maszyna wirtualna i nagrywany jest film potwierdzający, że kopia poprawnie się uruchamia (wymagania i sposób podglądu wyników — patrz §7.3).


023-create-policy-step-3-advanced-settings-virtual-machine.webp


Create Policy — krok 3 Advanced Settings (Virtual Machine)

024-create-policy-step-3-advanced-settings-physical-device.webp


Create Policy — krok 3 Advanced Settings (Physical Device)

025-create-policy-step-3-advanced-settings-database.webp


Create Policy — krok 3 Advanced Settings (Database)

Krok 4 Backup Copy

  • Zaznacz Enable Backup Copy → wybierz Remote Storage jako Target i ustaw retencję oraz harmonogram (Schedule: utworzenie kopii bezpośrednio po każdej kopii zapasowej albo o zaplanowanej porze dnia). Remote Storage trzeba wcześniej skonfigurować (patrz rozdział 6).

026-create-policy-step-4-backup-copy.webp


Create Policy — krok 4 Backup Copy

Krok 5 Summary

  • Sprawdź podsumowanie i kliknij Create, aby zakończyć.

5.1 Uruchomienie pierwszej kopii zapasowej​


  • Wyzwalanie harmonogramem: po ustawieniu harmonogramu w polityce kopia uruchamia się automatycznie o zaplanowanej porze. Można od razu skorzystać z wbudowanej polityki Default Policy (codziennie o 09:00).
  • Wyzwalanie ręczne: na stronie danego workloadu kliknij ikonę Backup w jego wierszu, aby natychmiast wykonać kopię; albo zaznacz kilka pozycji i użyj More → Backup na górze.

uwaga
System udostępnia domyślnie dwie polityki (Default Policy — codziennie o 09:00; Default Manual Policy — ręczna), obie zachowują 30 wersji i nie można ich usunąć.



 

6. Remote Storage: kopie zapasowe poza lokalizacją​


ch6-offsite.webp


Remote Storage to zdalna przestrzeń object storage służąca do przechowywania „kopii dodatkowych” (Backup Copy) — czyli kopiowania lokalnej kopii zapasowej do chmury lub na inny NAS w celu uzyskania redundancji poza lokalizacją. Gdy lokalna wersja kopii zostanie utracona, dane można odzyskać z Remote Storage.

  • Obsługiwane typy: QuObjects, myQNAPcloud Object, Amazon S3, Wasabi, S3 Compatible.
  • Ochrona przed manipulacją: wykorzystywany bucket musi mieć włączony Object Lock, co gwarantuje, że kopii nie da się zmodyfikować ani usunąć (ochrona przed ransomware).

027-remote-storage-list-page.webp


Strona listy Remote Storage

6.1 Dodawanie Remote Storage​


Kliknij przycisk rozwijany Add nad tabelą Remote Storage, wybierz typ magazynu i przejdź przez kreator (4 kroki):

  1. Connection: wprowadź Access Key i Secret Key (QuObjects oraz S3 Compatible wymagają dodatkowo pola Endpoint) i zweryfikuj połączenie.
  2. Bucket: wybierz bucket z listy rozwijanej (dostępne są wyłącznie buckety z włączonym Object Lock).
  3. Password: opcjonalnie włącz ochronę hasłem (szyfrowanie end-to-end). Zasada tworzenia hasła: 8–64 znaki, w tym wielkie i małe litery, cyfry oraz znaki specjalne.
  4. Summary: potwierdź i kliknij Create.

ważne
Ważne: w razie utraty hasła istniejące kopie zapasowe w tym buckecie stają się trwale niemożliwe do odszyfrowania i odzyskania — nieodwracalnie, a samego hasła nie da się zmienić. Przechowuj je w bezpiecznym miejscu.


028-add-remote-storage-step-1-connection.webp


Add Remote Storage — krok 1 Connection

029-add-remote-storage-step-2-bucket-only-buckets-with-object-lo.webp


Add Remote Storage — krok 2 Bucket (na liście tylko buckety z włączonym Object Lock)

030-add-remote-storage-step-3-password-password-protection-enabl.webp


Add Remote Storage — krok 3 Password (włączona ochrona hasłem)

6.2 Import Workloads (odzyskiwanie kopii ze zdalnego magazynu)​


Gdy wersje kopii na Backup Serverze zostaną utracone albo gdy nowy Backup Server ma przejąć istniejący bucket, kopie można odzyskać:

  1. Kliknij Import Workloads w danym wierszu listy (albo kliknij Import w oknie podpowiedzi po utworzeniu Remote Storage).
  2. Wybierz workloady do zaimportowania (widok można grupować według urządzenia lub typu; domyślnie zaznaczone są wszystkie).
  3. Kliknij Import; po zakończeniu wyniki są przedstawione w trzech kategoriach — Relinked / Updated / Skipped.

uwaga
Workloady zaimportowane na maszynę inną niż pierwotna są zawsze w stanie Unmanaged (tylko przywracanie, bez możliwości konfiguracji polityki).



 

7. Przywracanie i weryfikacja​


ch7-restore.webp


7.1 Instant Restore i konwersja maszyny wirtualnej​


Uruchamia zabezpieczoną maszynę wirtualną lub fizyczny komputer natychmiast na QVS działającym na Backup Serverze, co szybko przywraca usługę i skraca przestój. Rozwiązanie przeznaczone na sytuacje awaryjne — ponieważ maszyna wirtualna działa bezpośrednio na plikach kopii zapasowej w trybie tylko do odczytu, wydajność I/O jest ograniczona i nie nadaje się do pracy długoterminowej; do długiego użytkowania można ją w kreatorze skonwertować (Convert) na stałą maszynę wirtualną.

  • Wejście do funkcji: w Backup Explorerze wybierz wersję kopii i kliknij Restore w prawym górnym rogu, a następnie w oknie Select a restore type wybierz Instant Restore (druga opcja to Full Restore, patrz §7.2).
  • Wymagania wstępne: QVS musi być zainstalowana i zainicjalizowana, z dostępną pamięcią ≥ 2 GB.

031-restore-wizard-selecting-a-restore-type-instant-restore-full.webp


Kreator przywracania — wybór typu przywracania (Instant Restore / Full Restore)

Kreator Instant Restore ma 5 kroków: General → Convert → Storage → Network → Summary.

Krok 1 General: ustaw nazwę przywracanej maszyny wirtualnej, opis i zasoby (CPU Model / CPUs / Memory / Video Card).

032-instant-restore-step-1-general.webp


Instant Restore — krok 1 General

Krok 2 Convert: zdecyduj, czy przywracana maszyna wirtualna ma zostać przekształcona w stałą maszynę wirtualną.

  • Keep as temporary VM (domyślnie): wyłącznie do szybkiego przeglądu i weryfikacji; gdy HDPB przestanie działać (wyłączenie, aktualizacja oprogramowania lub firmware’u albo restart NAS-a), taka maszyna wirtualna staje się bezużyteczna i można ją już tylko usunąć — nie wpływa to na oryginalne dane kopii zapasowej.
  • Convert to a permanent VM: maszyna zostaje objęta zarządzaniem przez Virtualization Station z pełną funkcjonalnością; wymaga wskazania File Location (lokalizacji plików). Po konwersji tej maszyny wirtualnej (wraz z jej dyskami i danymi) nie da się już usunąć z poziomu HDPB.

033-step-2-convert-keep-as-temporary-vm-default.webp


Krok 2 Convert — Keep as temporary VM (domyślnie)

034-step-2-convert-convert-to-a-permanent-vm-requires-a-file-loc.webp


Krok 2 Convert — Convert to a permanent VM, wymaga wskazania File Location

Krok 3 Storage: skonfiguruj ustawienia istniejących dysków twardych, np. kontroler (Controller, np. IDE).

035-instant-restore-step-3-storage.webp


Instant Restore — krok 3 Storage

Krok 4 Network: skonfiguruj karty sieciowe przywracanej maszyny wirtualnej (Model, Connect to virtual switch, MAC Address); kliknij Add Network Adapter, aby dodać kolejne.

036-instant-restore-step-4-network.webp


Instant Restore — krok 4 Network

Krok 5 Summary: potwierdź i utwórz.

Późniejsza konwersja na stałą maszynę wirtualną: jeśli podczas Instant Restore wybrano „Keep as temporary VM”, konwersję można przeprowadzić także później — w Backup Explorerze na zakładce Activities kliknij Convert w wierszu danego zadania przywracania; zadania już skonwertowane (Convert Status pokazuje Converted) nie oferują już tej akcji.

037-backup-explorer-activities-performing-convert-on-a-temporary.webp


Backup Explorer Activities — późniejsze wykonanie Convert na tymczasowej maszynie wirtualnej

uwaga
Uwaga dot. wersji beta: funkcja konwersji maszyny wirtualnej jest zaimplementowana i dostępna do testów, ale wciąż podlega dostrajaniu (patrz rozdział 10).


7.2 Full Restore (pełne przywracanie)​


W pełni przywraca zabezpieczoną maszynę wirtualną na hypervisor, z pełną wydajnością zapisu — rozwiązanie odpowiednie dla właściwego disaster recovery.

  • Ograniczenia: przywracanie możliwe wyłącznie na hypervisor tego samego typu (kopię z VMware można przywrócić tylko z powrotem na VMware). Fizyczne komputery nie obsługują bezpośredniego pełnego przywracania i wymagają nośnika startowego bare-metal restore (BMR).
  • Kreator: wybór typu przywracania → ustawienia docelowe (pierwotna lokalizacja / inny hypervisor) → ustawienia zasobów (sieć / przestrzeń dyskowa / opcje transferu) → Summary.
  • Uwaga: przy przywracaniu w trybie nadpisania, jeśli źródłowa maszyna wirtualna ma migawki, zostaną one trwale usunięte — operacja rusza dopiero po potwierdzeniu.

7.3 Backup Verification (weryfikacja kopii zapasowej)​


Po zakończeniu tworzenia kopii system automatycznie uruchamia tymczasową maszynę wirtualną i nagrywa jej start, potwierdzając, że „ta kopia się uruchamia” — co automatycznie pilnuje jakości kopii zapasowych.

  • Jak włączyć: włącz weryfikację kopii w Advanced Settings polityki ochrony; od tego momentu wyzwala się automatycznie po każdym zakończonym backupie workloadu objętego tą polityką.
  • Wymagania wstępne: na Backup Serverze musi być zainstalowana i zainicjalizowana QVS, z co najmniej 4 GB dostępnej pamięci.
  • Podgląd wyników: w Backup Activities otwórz menu Action (trzy kropki) danego zadania Backup Verification → wybierz Play Verification Video (odtwarzanie online) lub Download Verification Video (pobranie); nagranie można też pobrać z menu Action na zakładce Version danego workloadu. Wideo jest dostępne tylko wtedy, gdy weryfikacja zakończyła się powodzeniem.

038-backup-activities-play-download-verification-video.webp


Backup Activities — Play / Download Verification Video

039-verification-video-player.webp


Odtwarzacz nagrania weryfikacyjnego

7.4 Backup Explorer (przeglądanie i odzyskiwanie plików)​


Backup Explorer to strona przeglądania otwierana po wybraniu wersji kopii zapasowej, a zarazem główne wejście do przywracania (wybierz wersję → Restore w prawym górnym rogu).


 

8. Monitorowanie i utrzymanie​


8.1 Dashboard​


Pulpit startowy pozwala na jednym ekranie ogarnąć kondycję całego środowiska backupowego; każda liczba jest klikalna i pozwala zejść poziom niżej, aby zlokalizować problem.

040-dashboard-home.webp


Dashboard — strona główna

Główne elementy:

  • Last Backup Status: wyniki kopii zapasowych wszystkich workloadów (Success / Error / Warning / Running / Others).
  • Backup Server Status: stan połączenia i kondycja każdego Backup Servera.
  • Backup Activities: wykres trendu operacji backupowych z ostatnich 7 dni.
  • Storage Usage: ilość chronionych danych, pojemność i stopień wykorzystania (na progu — domyślnie 80% — zmienia kolor na czerwony).
  • Deduplication Savings: porównanie przed/po deduplikacji oraz współczynnik oszczędności — czyli argument sprzedażowy „ile miejsca zaoszczędzono”.
  • Workloads: liczba i status w podziale na typy (urządzenie fizyczne / maszyna wirtualna / serwer plików / SaaS).
  • Alert Logs: najnowsze zdarzenia alertowe (do 100).

8.2 Activity (aktywność)​


Podzielona na dwie zakładki, Backup i Restore, gdzie można podejrzeć status zadania, postęp, czas trwania i godzinę rozpoczęcia; kliknięcie wiersza rozwija szczegóły i logi poszczególnych pozycji. Główne akcje: Cancel (anulowanie trwającego zadania), Retry (ponowienie nieudanego zadania przywracania), Delete (usunięcie zakończonej aktywności).

041-backup-activities-backup-activity-log.webp


Backup Activities — dziennik operacji backupowych

042-restore-activities-restore-activity-log.webp


Restore Activities — dziennik operacji przywracania

8.3 Logs (dzienniki)​


Rejestrują istotne zdarzenia, takie jak kopie zapasowe, przywracanie, połączenia użytkowników i operacje serwerowe, w kolumnach Time / Level / Content. Widok można filtrować, eksportować (całość lub wskazany zakres czasu) oraz ustawić okres przechowywania, po którym wpisy są automatycznie usuwane.


 

9. Ustawienia​


9.1 Network (sieć)​


Konfiguruje kartę sieciową używaną do komunikacji między usługami HDP a workloadami na każdym urządzeniu (to interfejs komunikacji backupowej, a nie adres IP połączenia zarządczego). Można ustawić Auto (wybór automatyczny według domyślnych ustawień NAS-a) albo Manual (wskazanie ręczne); ustawienie stosuje się jednolicie w obrębie całego Backup Servera.

9.2 Notifications (powiadomienia)​


Powiadomienia HDPB są wysyłane w całości przez Centrum powiadomień QTS. HDPB rejestruje w Centrum powiadomień kategorie zdarzeń (kopie zapasowe, przywracanie, polityka ochrony, hypervisor, zarządzanie site’em, system); warunki powiadomień, metody i odbiorcy konfiguruje się już w Centrum powiadomień QTS. Strona udostępnia listę reguł powiadomień dla poszczególnych zdarzeń; dodanie lub edycja reguły przekierowuje do Centrum powiadomień QTS.

9.3 Application Management (zarządzanie aplikacjami)​


Zarządza przejęciem i zwrotem kontroli nad HDP for PC/VM przez HDPB, a także stanem instalacji i inicjalizacji Virtualization Station.

043-application-management-page-local-application-status-qpkg-ve.webp


Strona Application Management — stan aplikacji lokalnych, aktualizacja wersji QPKG i status przejęcia

  • Take Over (przejęcie): pozwala HDPB centralnie zarządzać wszystkimi workloadami i ustawieniami HDP for PC/VM na danym serwerze. Po przejęciu HDP for PC/VM przechodzi w tryb tylko do odczytu, a zarządzanie kopiami przenosi się w całości do HDPB. Przejęcie nie przerywa trwających kopii zapasowych.
  • Return (zwrot): oddaje kontrolę z powrotem pierwotnej instalacji HDP for PC/VM. Wersje kopii utworzone w okresie przejęcia zostają zachowane, ale ustawienia Backup Copy nie są zwracane. Zakres operacji Return jest wzajemnie wykluczający w obrębie całego site’u (dopóki którekolwiek urządzenie w site’cie nie zakończy swojego Return, pozostałe nie mogą go rozpocząć).
  • Upgrade (aktualizacja): przycisk jest jednolicie opisany jako Update; gdy wszystko jest aktualne, wyświetla „Up to date”. Kolejność aktualizacji: najpierw HDPB, potem aplikacje zależne.
  • Usunięcie i ponowna instalacja: usunięcie HDPB nie kasuje folderu HDPB_Backup — dane kopii zapasowych zostają zachowane; po ponownej instalacji trzeba jeszcze raz przeprowadzić inicjalizację, a istniejący folder HDPB_Backup zostanie automatycznie wykorzystany ponownie.

044-take-over-hdp-for-pc-vm-confirmation-dialog-executable-once-.webp


Okno potwierdzenia Take Over HDP for PC/VM (wykonalne po zaznaczeniu pola)

Podczas aktualizacji kliknij Update All, aby jednym ruchem wybrać i zaktualizować wszystkie aplikacje w site’cie, dla których dostępna jest nowa wersja (HDPB oraz HDP for PC/VM):

045-update-all-applications-upgrading-multiple-applications-at-o.webp


Update All Applications — aktualizacja wielu aplikacji naraz


 

10. Znane ograniczenia wersji beta​


uwaga
Ten rozdział opisuje tymczasowe ograniczenia fazy beta; w wydaniu stabilnym mogą się one zmienić. Miej je na uwadze przy rozmowach z klientami i nie obiecuj funkcji, które nie są jeszcze dostępne.


  • Kopie aplikacji SaaS (M365 / Google Workspace): specyfikacja jest wciąż przedmiotem ustaleń; ta wersja przewodnika jej nie obejmuje i zostanie uzupełniona, gdy proces zostanie sfinalizowany.
  • VM Convert (konwersja tymczasowej maszyny wirtualnej z Instant Restore na stałą): zaimplementowane i dostępne do testów, obecnie wciąż dostrajane.
  • Ograniczenie wydajności Instant Restore: maszyna wirtualna działa na plikach kopii zapasowej w trybie tylko do odczytu, z ograniczoną wydajnością I/O; restart dedykowanej maszyny backupowej może rozerwać montowanie i uniemożliwić start maszyny wirtualnej.
  • Zgodność ze starszymi kopiami: wersje kopii utworzone w czasach HDP for PC/VM (Legacy) nie obsługują Instant Restore (Full Restore pozostaje dostępny).
  • Hasło Remote Storage: nie da się go zmienić ani odzyskać po zapomnieniu; dawny mechanizm klucza (.key) sprzed wersji 0.7.0 nie jest już używany i trzeba go ręcznie usunąć oraz utworzyć konfigurację od nowa.
  • Agent PC i NetBak Agent: nie mogą współistnieć.


 

11. Dalsza lektura i materiały​





Ten dokument to polskie opracowanie przewodnika szybkiego startu HDP for Business 0.7.0. Produkt jest w fazie otwartej bety, więc rzeczywiste ekrany i ostateczne zachowanie mogą się jeszcze zmienić do wydania stabilnego.